|
|
 Praca pedagoga |
Czas pracy: | Poniedziałek: | 8.00 - 11.30 |
| Wtorek: | 8.00 - 13.30 |
| Środa: | 10.00 - 14.00
14.30- 15.30 |
| Czwartek: | 8.00 - 9.00
10.00 - 14.00 |
| Piątek: | 8.00 - 13.00 |
Plan pracy
| Zadania |
Środki realizacji. |
| I. Zadania ogólno - wychowawcze |
1. Dokonywanie semestralnej oceny sytuacji wychowawczej w szkole.
2. Kontrola realizacji obowiązku szkolnego przez uczniów.
3. Kontrola uczniów drugorocznych.
4. Prowadzenie poradnictwa dla rodziców.
5. Uaktualnianie informacji o uczniach.
6. Rozpoznawanie bieżących sytuacji problemowych w szkole.
|
| II. Profilaktyka wychowawcza |
1. Kształtowanie pozytywnych postaw społecznych wśród dzieci i młodzieży:
- kształtowanie odpowiedzialności za siebie idrugiego człowieka (pogadanki na lekcjach)
- eliminowanie przemocy wśród uczniów (zajęcia integracyjne)
- zachęcanie do bycia dobrym kolegą, dobrym człowiekiem (stałe rozmowy z uczniami)
2. Poznanie dziecka i rozpoznanie jego warunków życia i nauki:
- objęcie uczniów mających trudności w
procesie dydaktyczno - wychowawczym
różnymi formami pomocy (zespoły
koleżeńskie, współpraca z instytucjami
wspierającymi szkołę)
- pomoc w rozwiązywaniu trudnych sytuacji
życiowych dzieci i ich problemów
szkolnych
3. Opieka nad uczniami wymagającymi szczególnej pomocy:
- współpraca z nauczycielami i
wychowawcami
- kontrola frekwencji uczniów
- współpraca z organizacjami szkolnymi
i pozaszkolnymi w zakresie
oddziaływania na uczniów wymagających
pomocy wychowawczej
- opracowywanie opinii nt. uczniów
- rozpoznawanie warunków życia ,
spędzania czasu wolnego przez uczniów
4. Pomoc w realizacji zadań z zakresu edukacji
prozdrowotnej i prorodzinnej.
5. Realizacja programu profilaktyczno -
- wychowawczego:
- kursy dla nauczycieli
- zajęcia profilaktyczne dla uczniów
- wspieranie wychowawców w działaniach
profilaktyczno - wychowawczych,
z programu profilaktycznego i
wychowawczego szkoły
|
| III. Praca kompensacyjno -
- korekcyjna
|
1. Prowadzenie obserwacji przebiegu rozwoju
psychicznego dzieci.
2. Współpraca z Poradnią Psychologiczną -
- Pedagogiczną w zakresie opieki
psychologicznej nad uczniami
3. Kontakt z nauczycielami prowadzącymi różne
formy pomocy.
4. Współpraca z nauczycielami w zakresie
określania trudności wynikających z rozwoju
dziecka oraz innych niepowodzeń szkolnych
|
| IV. Indywidualna opieka pedagogiczno - psychologiczna |
1. Udzielanie dzieciom i młodzieży pomocy w
eliminowaniu napięć psychicznych.
2. Udzielanie uczniom pomocy w rozwiązywaniu
trudności powstających na tle konfliktów rodzinnych.
3. Udzielanie pomocy uczniom mającym trudności
w kontaktach z rówieśnikami.
4. Udzielanie pomocy uczniom wybitnie zdolnym.
5. Analiza postępów w nauce uczniów
pozostających pod opieką pedagoga.
6. Przeciwdziałanie formom niedostosowania
społecznego dzieci.
7. Wnioskowanie o kierowanie spraw uczniów
z rodzin zaniedbanych do Sądu Rejonowego.
8. Prowadzenie profilaktyki uzależnień.
9. Przeciwdziałanie zjawiskom patologii.
|
| V. Pomoc materialna |
1. Organizacja pomocy materialnej dla uczniów
potrzebujących.
2. Współpraca z MOPS.
3. Organizacja akcji mających na celu pomoc
dzieciom z rodzin patologicznych.
|
| VI. Organizacja pracy własnej. |
1. Stała współpraca z władzami szkoły,
wychowawcami, nauczycielami, rodzicami.
2. Współpraca z instytucjami wspierającymi
szkołę w wychowaniu.
3. Tworzenie szkolnych programów.
4. Samokształcenie.
5. Prowadzenie dokumentacji:
- dziennik pracy
- notatki służbowe
- ewidencje uczniów
|
W roku szkolnym 2008/09 nasza szkoła przystąpiła do ogólnopolskiego programu "Szkoła bez przemocy". Jest to już III edycja tego programu. W ramach niego na terenie szkoły odbywa się wiele różnych, ciekawych działań. My również w tym roku będziemy takie realizować. Poniżej znajduje się kodeks "Szkoły bez przemocy". Jeżeli chcecie więcej dowiedzieć się o programie zajrzyjcie na stronę www.szkolabezprzemocy.pl
Kodeks
1. Szkoła jest wspólnotą.
Szkoła dąży do stworzenia wspólnoty wszystkich nauczycieli, uczniów, ich rodziców oraz pracowników niepedagogicznych szkoły, opartej o jasny i przejrzysty system norm.
2. Wszyscy się szanujemy.
Wspólnota szkolna buduje klimat bezpieczeństwa, szacunku, otwartego dialogu i porozumienia pomiędzy nauczycielami, pracownikami szkoły, uczniami i rodzicami. Wszyscy uczestnicy społeczności szkolnej szanują siebie nawzajem i nie zachowują się wobec siebie agresywnie.
3. Wspólnie działamy przeciw przemocy.
W szkole działa system przeciwdziałania przemocy, który jasno określa: obowiązujące normy, procedury działania i współpracy wszystkich zainteresowanych w zakresie rozwiązywania konfliktów oraz reagowania wobec przejawów agresji i przemocy. Jego zasady obowiązują wszystkich uczestników społeczności szkolnej: nauczycieli, uczniów, pracowników niepedagogicznych oraz wszystkie osoby znajdujące się na terenie szkoły.
4. Niczego nie ukrywamy.
Szkoła prowadzi regularną diagnozę problemu przemocy w szkole, a efekty działania systemu przeciwdziałania przemocy podlegają monitoringowi oraz ewaluacji.
5. Zawsze reagujemy.
Szkoła reaguje na każdy przejaw agresji i przemocy oraz zapewnia długofalową, odpowiednią pomoc zarówno ofiarom, jak i sprawcom przemocy.
6. Nauczyciel nie jest sam.
Szkoła podejmuje działania, by nauczyciele mieli odpowiednią wiedzę i umiejętności z zakresu rozwiązywania konfliktów i radzenia sobie z przejawami agresji i przemocy.
7. Uczniowie wiedzą, jak działać.
Szkoła organizuje uczniom regularne zajęcia profilaktyczne z zakresu umiejętności psychologicznych i społecznych, oraz radzenia sobie z agresją i przemocą.
8. Rodzice są z nami.
Aby przeciwdziałać przemocy szkoła współpracuje z rodzicami włączając ich do tworzenia systemu przeciwdziałania przemocy i obejmując działaniami edukacyjnymi.
9. Mamy sojuszników.
Szkoła współpracuje ze środowiskiem pozaszkolnym przy podejmowaniu działań profilaktycznych i interwencyjnych dotyczących agresji i przemocy, gdy potrzeby przekraczają możliwości lub kompetencje szkoły.
10. Nagradzamy dobre przykłady.
Szkoła promuje wzorce zachowań oparte na poszanowaniu godności każdego człowieka.
W Kodeksie "Szkoły bez przemocy" znajdują się standardy, jakie powinna spełniać szkoła, której bliska jest idea walki z przemocą. Z jednej strony Kodeks definiuje wartości i normy postępowania, z drugiej zaś zawiera warunki - formalne i organizacyjne, jakie musi spełniać szkoła, która dba o rozwiązywanie konfliktów i ograniczanie przemocy.
Podstawową zasadą Kodeksu jest konieczność budowania wspólnoty szkolnej, której członkami są wszyscy uczestnicy szkolnego życia - nauczyciele, uczniowie oraz rodzice. W myśl Kodeksu dopiero funkcjonowanie takiej wspólnoty, opartej na wspólnym poszanowaniu, pozwoli na sprawne funkcjonowanie w klimacie bezpieczeństwa i porozumienia oraz spełnienie pozostałych zasad Kodeksu. Prof. Janusz Czapiński, jeden z autorów Kodeksu podkreśla, że ten punkt jest najważniejszy - "W Polsce wspólnoty mamy już np. w rodzinach i tam wskaźnik patologii jest stosunkowo niski. Nie trzeba układać regulaminów, przewidujących rozwiązania trudnych sytuacji, bo wspólnota ta reguluje się sama. W szkole może być tak samo, ale nie jest. Zmianie tego stanu rzeczy ma służyć pierwszy, kluczowy punkt Kodeksu. Pozostałe są jego rozwinięciem. Ich realizacja ma na celu wytworzenie w uczniach i nauczycielach poczucia więzi oraz dumy z faktu, że są w tej, a nie innej szkole. Z kolei rodzicom ma pomóc w tym, by nie utyskiwali na szkołę".
W Kodeksie zwrócono również uwagę na potrzebę diagnozowania problemu przemocy, potrzebę natychmiastowej reakcji na wszelkie przejawy agresji oraz prawo wszystkich zainteresowanych grup do edukacji na ten temat. Podkreślono również konieczność współdziałania ze środowiskiem pozaszkolnym. "Szkoła nie jest samotną wyspą. Jest osadzona w konkretnej wsi, dzielnicy, gdzie obok jest osiedle, fabryka, gospodarstwo, sklep czy kościół. Wszystkie te instytucje mogą i powinny współdziałać ze sobą, a tylko współpraca wielu partnerów społecznych da rezultaty przy zwalczaniu agresji w szkole i poza nią", przypomniał inny współautor Kodeksu, Jacek Michałowski z Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.
Kodeks został przygotowany przez Radę Programową kampanii i, w skład której wchodzą: Joanna Pilcicka, Prezes Media Regionalne, Dorota Stanek, Prezes Polskapresse, prof. Janusz Czapiński, psycholog społeczny, dr Anna Giza - Poleszczuk, socjolog, Ewa Czemierowska, psycholog ze Stowarzyszenia Psychoprofilaktyki Szkolnej "Spójrz Inaczej" oraz Jacek Michałowski, psycholog, dyrektor programowy w Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.
Następnym przedsięwzięciem podjętym w ramach działań dotyczących programu społecznego „Szkoła bez przemocy” był udział przedstawicieli szkoły w Pomorskich Warsztatach Regionalnych”. Odbyły się one 21lutego 2009 roku w Gdańsku. Naszą szkołę reprezentowały: pani Danuta Szlachcikowska i pani Anna Szpręga. Podczas warsztatów odbyła się dyskusja z przedstawicielami samorządu lokalnego o tematyce „Specyfika i formy współpracy szkół z samorządami lokalnymi na rzecz profilaktyki i przeciwdziałania przemocy”. Ponadto odbyły się szkolenia o następującej tematyce: „ Mediacje rówieśnicze”, „Trening Zastępowania Agresji ART ”, „ Samorząd uczniowski”, „ Szkoła obywatelska i partnerska – jak włączyć rodziców do społeczności szkolnej”, „ Kształtowanie inteligencji moralnej dzieci”, „ Trening pewności siebie”. Szkolenia prowadzone były przez doświadczonych trenerów i dały możliwość poznania metod profilaktyki i przeciwdziałania agresji.
IV edycja programu "Szkoła bez Przemocy".
W roku szkolnym 2009/10 nasza szkoła ponownie przystąpiła do Programu. Tym razem hasłem wiodącym jest "Wolontariat". Nowe zadania, jakie wytyczyli pomysłodawcy kampanii to przede wszystkim działania związane z wolontariatem. Również w naszej szkole będziemy realizować niektóre z nich.
Aby jednak je realizować musimy posiadać informacje na ten temat. Oto kilka z nich :
Rys historyczny:
Często słyszymy, że wolontariat jest modny, co sugerowałoby jego nowoczesny rodowód. Co prawda, stosunkowo niedawno opracowano przepisy regulujące ten rodzaj aktywności społecznej. Warto jednak wiedzieć, że wolontariat-w szerokim tego słowa znaczeniu-nie jest niczym nowym. Jednym z pierwszych ludzi, którzy pojmowali wolontariat we współczesnym nam znaczeniu, był szwajcarski pacyfista, Pierre Ceresole. W 1920 r. założył on Międzynarodową Służbę Cywilną. W tym samym roku utworzył obóz dla wolontariuszy-cywilów, którzy odbudowywali kraj po wojennych zniszczeniach. Rozwój organizacji międzynarodowych promujących wolontariat nastąpił po II wojnie światowej.
W Europie wpływ na kształt ruch wolontariackiego miały Rada Europy i Komisja Europejska-w efekcie ich pracy 11 maja 2000 r. weszła w życie Europejska Konwencja w sprawie Promowania Międzynarodowego Długoterminowego Wolontariatu dla Młodzieży.
W naszą kulturę i historię wolontariat wpisał się dawno. Już w "Potopie", który powstał w oparciu o źródła historyczne Sienkiewicz mówi o "wojskach wolontariackich", czyli ochotniczych. W języku polskim od dawna znana było pojęcie wolontariusz (łac. volontarius = dobrowolny, ochotniczy), ale oznaczało praktykanta pracującego bez wynagrodzenia dla zaznajomienia się z zawodem, jak również ochotnika w wojsku. W Polsce istnieje długoletnia tradycja pracy społecznej, tradycja pomagania sobie wzajemnie, angażowania się rzecz rozwiązywania problemów osób potrzebujących. Ludzi działających na tym polu określano mianem społeczników, altruistów itp. Pierwszymi wolontariuszami w Polsce byli Henryk Jordan (dzięki niemu do szkół wprowadzono obowiązkowe lekcje wychowania fizycznego) i Janusz Korczak. Źródeł wolontariatu można upatrywać w filantropii- czyli poczuciu solidarności z ubogimi. Za współczesnych filantropów uważa się np. Janinę Ochojska i Jurka Owsiaka. Wolontariat w Polsce funkcjonuje od pocz. lat 90-tych XX wieku. Pierwsza placówka - Centrum Wolontariatu powstała w 1993 r., w Warszawie. Od 1995 r. podobne organizacje rozpoczęły działalność w innych miastach np. Bydgoszcz, Poznań, Słupsk,…Obecnie zainteresowanie wolontariatem znacznie wzrosło i zakreśla coraz większe kręgi. Jest to spowodowane stale rosnącymi potrzebami w tej dziedzinie. Ustanowiono nawet Międzynarodowy Dzień Wolontariusza - 5 grudnia.
Kilka definicji:
Wolontariat - to dobrowolne, bezinteresowne działanie na rzecz innych, wykraczające poza więzi rodzinne, koleżeńskie i przyjacielskie.
Wolontariusz - to chętny do wypełniania tych działań .
Kto może zostać wolontariuszem i jaka jest jego rola?:
Każdy, kto ma ku temu predyspozycje - ma dużo optymizmu i chęci do działania, motywację do niesienia pomocy potrzebującym, umiejętności wygospodarowania wolnej chwili, odwagę i brak barier psychicznych, odpowiedzialność, wrażliwość, systematyczność,…
Będąc wolontariuszem można:
- pracować w świetlicach środowiskowych
- pomagać osobom chorym np. robić zakupy, w pracach domowych,…
- czytać książki niewidomym
- brać udział w akcjach dobroczynnych
- pomagać w zbieraniu funduszy dla potrzebujących
- pomagać schroniskom np. dla zwierząt
- chronić środowisko naturalne
Każdy wolontariusz musi przestrzegać Karty Etycznej Wolontariusza, w której deklaruje:
- być pewnym dlaczego pomaga
- być przekonanym o wartości swojej pracy
- być lojalnym
- przestrzegać zasad
- mówić otwarcie
- chętnie się uczyć
- stale się rozwijać
- nie sprzeciwiać się kontroli nad sobą
- być osobą, na której można polegać
- działać w zespole
Dlaczego warto być wolontariuszem ?:
Bo wolontariat stwarza szansę:
- wykorzystania własnych umiejętności i doświadczeń
- rozwijania zainteresowań
- zdobycia doświadczenia w nowych dziedzinach
- zawarcia przyjaźni
- wywierania wpływu na zmiany społeczne
- zaangażowania się w działania na rzecz społeczności lokalnej
Więcej o wolontariacie
Wykaz stron internetowych:
- www.wolontariat.ngo.pl
- www.wolontariat.abc.pl
- www.wolontariat.org.pl
- www.wolontariatstudencki.pl
- www.pomagamy.pl
Darmowa infolinia 0 800 300 594
I Ty możesz być wolontariuszem !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Opracowała: Anna Szpręga
|
|
|
| Nasze Konkursy | |
|
| Zobacz - warto |
|
| Konkursy |
Zagłosuj na nas klikając na poniższy baner
|
| Shoutbox | Zaloguj się, by móc pisać w shoutbox.
Archwium 
|
|
)
